Zgodnie z nowym brzmieniem art. 207 § 1, pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. Na zakres odpowiedzialności pracodawcy nie wpływają obowiązki pracowników w dzie­dzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz po­wierzenie wykonywania zadań służby bezpie­czeństwa i higieny pracy specjalistom spoza zakładu pracy, o których mowa w art. 237¹¹ § 2.

Przepis ten oznacza, że w przypadku powierzenia przez pracodawcę zadań służby Bezpieczeństwa i higieny pracy, pracodawca ceduje swoją odpowiedzialność za sprawy BHP na te osoby (pracowników lub podmioty zewnętrzne). Zwiększa się tym samym odpowiedzialność pracowników służb BHP. Jednak odpowiedzialność ta spoczywa na specjalistach BHP tylko w takim zakresie, w jakim jest to przewidziane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 2 września 1997 roku w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 109, poz. 704 ze zmianami). Kwestię tę doprecyzowuje przepis art. 207 § 2, który stanowi, że pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie iżycie pracowników przez zapewnienie bez­piecz­nych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki itechniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy,
2. zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i hi­gieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń,
3. reagować na potrzeby w zakresie zapew­nienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy,
4. zapewnić rozwój spójnej polityki zapobie­gającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy,
5. uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilak­tycz­nych,
6. zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez orga­ny nadzoru nad warunkami pracy,
7. zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Zgodnie z art. 207 § 2¹, koszty działań podejmowanych przez praco­dawcę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w żaden sposób nie mogą obciążać pracowników.

Zatem, odpowiedzialność pracodawcy rozciąga się na te wszystkie działania, w których jest on obowiązany zapewnić pracownikom odpowiednie warunki pracy, jak: pomieszczenia i stanowiska pracy, środki ochrony indywidualnej i zbiorowej, w tym odzież robocza, ochronna oraz obuwie, organizowanie i pokrywanie kosztów szkolenia BHP, stworzenie zaplecza higieniczno – sanitarnego, odpowiedni stan maszyn i urządzeń, zapewnienie właściwych warunków pracy (temperatura, wilgotność powietrza), wykonywanie badań i pomiarów czynników szkodliwych w środowisku pracy itp.

Wiele obaw i dyskusji dotyczy treści nowego przepisu art. 209¹ § 1 Kodeksu pracy, który stanowi, że pracodawca jest obowiązany zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypad­kach, gaszenia pożaru iewakuacji pracowników oraz wyznaczyć pracowników do udzielania pierwszej pomocy i wykonywania czynności w zakresie ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji pracowników, zgodnie z przepisami o ochronie przeciwpożarowej.

Działania te, jak również liczba takich pracowników, powinny być dostosowane do rodzaju i zakresu pro­wadzonej działalności, liczby zatrudnio­nych pracowników i innych osób przebywa­jących na terenie zakładu pracy oraz rodzaju ipoziomu występujących zagrożeń.

Oznacza to, że:

1. Pracodawca może powierzyć takie zadania zarówno pracownikom u niego zatrudnionym, jak również podmiotom zewnętrznym,
2. pracownik taki musi posiadać aktualne, odnawiane raz na pięć lat, uprawnienia inspektora ochrony przeciwpożarowej, które są organizowane i prowadzone między innymi przez Szkołę Główną Służby Pożarniczej w Warszawie i inne uprawnione jednostki,
3. nie każdy pracodawca musi wyznaczać lub powierzać osobom z zewnątrz obowiązki inspektora ochrony przeciwpożarowej, gdyż jest to uzależnione zarówno od liczby zatrudnionych osób, jak również od stopnia zagrożenia pożarowego lub wybuchem u pracodawcy.

Z uzyskanych informacji w Szkole Głównej Służby Pożarniczej w Warszawie wynika, że trwają prace nad rozporządzeniem, które ograniczy obowiązek tworzenia służb p.poż. do warunków pracy oraz do liczby osób. Obowiązek taki będzie dotyczył pracodawców zatrudniających powyżej 100 pracowników (na umowie o pracę i umowach cywilnoprawnych) – bez względu na rodzaj prowadzonej działalności